Stephanie (37) opende twee jaar geleden een geheime spaarrekening. Haar spaardoel? Genoeg geld om haar relatie te kunnen verbreken.
“We waren ruim tien jaar samen. Voor de buitenwereld klopte alles: koophuis, allebei een prima baan, leuke vrienden. Mijn ex wilde graag kinderen, maar ik merkte dat ik het onderwerp steeds voor me uit schoof, tot zijn grote frustratie. Achteraf vind ik het eng hoe lang en goed je je eigen gevoelens kunt ontkennen. Mijn lichaam kwam steeds vaker in opstand. Als hij me aanraakte, kreeg ik soms rillingen op mijn rug en armen. Zelfs dat wuifde ik weg. Je bent gewoon moe, Steph.
Eigenlijk wist ik allang dat ik weg wilde. Alleen zei ik het tegen niemand. In het begin niet eens tegen mezelf. Ik kom uit een traditioneel milieu, scheiden was geen optie. Dat idee zat diepgeworteld. Tot ik een keer ging lunchen met een vriendin die net haar relatie had verbroken. Ik had een hoop ellende verwacht, maar zag vooral opluchting. Ze had weer energie. Deed dingen die zij leuk vond. Paste zich niet meer voortdurend aan.”
Digitaal spaarpotje
“Na die lunch zat ik in mijn auto en opende in de bankapp een digitaal spaarpotje. Ik wilde ook weg. En daarvoor had ik geld nodig. Ik begon te rekenen. We hadden een koophuis, dus ik had recht op de helft van de overwaarde, maar daar zou flink wat tijd overheen gaan. We waren getrouwd, dus een scheiding zou geld kosten. Ik zou andere woonruimte moeten vinden: huur, borg, meubels. Ik had geen ouders of anderen die me financieel konden helpen. Ik moest het zelf doen. Achterop een gebruikte envelop maakte ik een sommetje. Ik kwam uit op € 18.000. Daarmee zou ik een heel eind komen.
Ik werkte als freelancer en kreeg geen vast maandsalaris, maar losse betalingen van facturen die ik uitschreef voor opdrachten. Elke maand maakte ik een vast bedrag over naar onze gezamenlijke rekening. De rest bleef op mijn zakelijke rekening staan, als buffer. Doordat we het al zo deden, kon ik ongemerkt sparen. Ik onderhandelde scherper met opdrachtgevers, werkte meer uren en nam extra klussen aan. Mijn geheime potje groeide langzaam.”
Schuldig
“Soms voelde ik me schuldig. Wanneer we samen in bed lagen, kon ik ineens zo scherp voor me zien hoe dit voor hem zou voelen. Dat ik mijn vertrek zo zorgvuldig had gepland. Hoe verraden hij zich zou voelen. Vaak heb ik getwijfeld of ik het hem toch niet eerlijk moest vertellen. Maar ik kende hem goed. Zodra ik het onderwerp zou aansnijden, stond ik buiten. Hij kende geen grijs, alleen zwart-wit. Dus vertelde ik het niemand. Hem niet, mijn ouders niet, mijn vrienden niet. Ik was bang dat het hem zou bereiken.
Na ruim een jaar had ik € 10.000. Vanaf dat moment wist ik: ik kan weg. Toch deed ik het nog niet. Emotioneel was ik er nog niet klaar voor. Het bekende loslaten voor het onbekende voelde te groot. Ik spaarde door tot € 18.000. Zelfs nog meer dan dat. En toen vertrok ik. Niet alleen omdat ik genoeg geld had, maar ook omdat ik er zelf klaar voor was om te gaan.”
Precies zoals verwacht
“Op een vrijdagavond belde ik een vriendin en kondigde aan dat ik die avond mijn relatie zou verbreken. Ze was verbaasd, maar zei meteen: ‘Ik ben thuis. Je kunt hier terecht.’ Het gesprek met mijn ex verliep precies zoals verwacht. Als ik er zo over dacht, moest ik maar meteen vertrekken. Hij sloeg de deur achter me dicht. Ik was opvallend rustig. In mijn hoofd had ik dit al talloze keren geoefend. Pas bij mijn vriendin kwamen de tranen. Ze zei: ‘Wat moet je je alleen hebben gevoeld.’ En dat had ik.
Drie weken later kon ik via via een huurwoning bekijken. Klein, wat donker, maar betaalbaar en direct beschikbaar. Ik zei ja voordat ik het goed en wel had gezien. Verhuizen voelde onwerkelijk. Er was geen euforie. De breuk was en blijft verdrietig. Maar er was wel rust. Ik had mijn leven terug. En ruimte om te ontdekken wie ik eigenlijk ben en wat ik wil.”
Doorsparen
“Ik spaar nog steeds. Ik bouw opnieuw een buffer van € 15.000 op. Dat bedrag wil ik altijd op mijn spaarrekening hebben staan. Voor het geval ik mijn vrijheid ooit weer moet kopen. Want zo voelde het. Of ik nu een baan, een relatie, een huis of een land achter me wil laten. Binnenkort krijg ik mijn deel van de overwaarde van ons huis uitgekeerd. Mijn ex heeft zich daar fel tegen verzet, maar ik heb er recht op. Dat geld ga ik gebruiken voor alles waar ik gelukkig van word. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Maar er is nu eindelijk ruimte om dat te gaan ontdekken.”
