Bizar maar waar: Lotte (37) betaalt maandelijks meer voor de opvang van haar drie kinderen dan voor wonen. Toch lukt het haar om elke maand lekker te sparen. Kijk mee in haar kasboekje.
Jullie betalen € 2.702 per maand voor kinderopvang. Dat doet pijn, denk ik?
“Nou, zeker. Het is onze grootste kostenpost. Gelukkig krijgen we € 1.251 aan kinderopvangtoeslag, maar dan nog blijft er € 1.450 netto over. Dat is meer dan onze hypotheek! We tellen de maanden af tot onze jongste 4 jaar wordt, haha. Dan komt er elke maand € 850 extra vrij om te sparen. Nog even een half jaar met de tanden op elkaar, dus.”
Dat kan ik me voorstellen. Hoe gaat het sparen?
“Heel goed. We sparen € 2.300 per maand, straks dus een boel meer. Het saldo op onze spaarrekening is op dit moment aan de lage kant, omdat we net de studieschuld van mijn man hebben afgelost. Die bedroeg ruim € 50.000. Heerlijk dat we daar nu van verlost zijn!”
En nu is je eigen studieschuld aan de beurt?
“Yes, die is ook al bijna € 25.000. Met ons huidige spaartempo verwachten we dat bedrag over een jaar afgelost te hebben. Daarna willen we starten met beleggen. En we dromen van een ruimer huis.”
Waar wonen jullie nu?
“In een hoekwoning van 115 m², gekocht in 2017 voor ruim 4 ton. Het is een fijne plek, maar met drie kinderen beginnen we uit het huis te groeien. We hebben gelukkig ondertussen flink wat overwaarde opgebouwd. Die kunnen we gebruiken voor een volgend huis.”
Hoe ziet jullie geldsysteem er eigenlijk uit?
“We hebben allebei een eigen rekening waar ons salaris op binnenkomt. Daarvan betalen we onze persoonlijke vaste lasten, zoals de zorgverzekering en de kapper. De rest gaat naar een gezamenlijke rekening, waar alles voor het gezin vanaf gaat. Sparen doen we weer op een aparte spaarrekening.”
Klinkt alsof jullie het goed voor elkaar hebben! Wie regelt bij jullie de financiën?
“Ik. Mijn man is wat impulsiever en chaotischer. Gelukkig zitten we inhoudelijk wel op één lijn. We zijn het eens over onze doelen en uitgaven. Maar ik ben degene die alles regelt en het overzicht houdt.”
Ben je altijd al zo gestructureerd geweest met geld?
“Nee, dat is pas gekomen nadat mijn man in de financiële problemen kwam. Hij had met een paar compagnons een eigen bedrijf. Hij wilde uit het bedrijf stappen, maar we moesten privé veel geld daarvoor betalen. Ik ben gaan kijken waar we op konden besparen om het bedrag zo snel mogelijk af te lossen. Dat lukte binnen één jaar. Daar ben ik heel trots op. Sindsdien zit ik bovenop onze uitgaven.”
Dat zal wel veel rust geven. Waarop besparen jullie zoal?
“Elke woensdag fiets ik naar de budgetsupermarkt een dorp verderop. Daar koop ik allerlei producten die in de aanbieding zijn. Producten die niet in de aanbieding zijn, bestel ik bij Albert Heijn of haal ik bij de bakker en kaasboer. We kopen ook geen lunch onderweg of op het werk. Die maak ik van tevoren klaar, zodat we altijd vers en gezond eten. En als we iets nieuws nodig hebben, speur ik altijd online naar de beste aanbieding.”
Jullie boodschappenbudget is alsnog € 1.000 per maand. Hoe kan dat?
“Ik vind het inderdaad hoog voor vijf personen. Maar ik wil mijn kids een goede start geven. Dat betekent: geen snelle snacks of kant-en-klaarmaaltijden, maar biologisch, vers en gezond eten. Mijn boodschappen wil ik voor de laagste prijs scoren, het liefst met zo veel mogelijk korting, maar ik wil ook geen troep in huis halen. Eigenlijk vind ik wel dat hier nog wat minder geld naartoe mag, maar dan denk ik ook: het is me elke cent waard. Fijn om gezond en lekker te eten, voor een zo laag mogelijke prijs.”
Gun je jezelf wel eens een uitspatting?
“Eigenlijk niet. We zijn op dit moment volop bezig met sparen en aflossen. Het geld dat overblijft, geef ik liever uit aan herinneringen dan aan een trui of een broek. Ik koop bijna nooit nieuwe spullen. Lang leve Vinted en de kringloop! Er ligt sowieso nog genoeg in mijn kast van tien jaar geleden en ik kan goed zelf dingen repareren, dat scheelt ook.”
Slim! Heb je nog een geldtip voor de lezers?
“Praat met andere mensen over de financiële situatie waar je in zit. Er was bij mij veel schaamte over de restschuld van het bedrijf, dus ik heb dat niet aan iedereen verteld. Nu het achter de rug is, deel ik het wat vaker met mensen. Dat lucht zó op. Het verbindt ook, omdat we allemaal maar wat doen, eigenlijk. Als je van elkaar kunt leren, is dat mooi meegenomen. Toch?!”
