Tijdens haar studie wilde Emma (23) graag snel geld verdienen. Investeren in crypto leek een slimme shortcut, maar het leverde haar vooral schaamte op.
“In 2019 was crypto nog een redelijk nieuw en vaag begrip. Je hoorde er af en toe iets over. Ik vond het allemaal heel interessant, omdat ik dacht: misschien is dit wel dé manier om snel geld te verdienen. Toen iemand me via Instagram benaderde met de vraag of ik wilde investeren in crypto, vond ik dat niet raar. Ik studeerde op dat moment voor verkoopmedewerker en had het niet heel breed. Het leek me juist een slimme manier om mijn geld voor me te laten werken.
Ik heb niet lang getwijfeld, ook omdat het instapbedrag heel laag was: € 100. Dat bedrag zou ik gegarandeerd in meervoud terugkrijgen als hij het in crypto had geïnvesteerd, zei mijn contactpersoon. Nadat ik had toegezegd om mee te doen, verplaatste het gesprek zich naar Telegram. De € 100 moest ik via een cryptowallet overmaken en daarna zou mijn contactpersoon alles regelen. Ik dacht: dit gaat helemaal goedkomen, dus ik heb er niet over gepraat of het overlegd met andere mensen.”
Stoppen voelde als falen
Binnen een paar dagen liet mijn contactpersoon weten dat het bedrag al flink was gegroeid. Hij verzekerde me dat hij binnen een maand € 500 op mijn rekening zou overmaken, maar ik moest eerst nog wel even een extra bedrag storten. Dat had zogenaamd met transactiekosten te maken. Daarna was er iets met de bank. Toen weer iets anders. Steeds vroeg hij om relatief kleine bedragen. € 50 hier, € 75 daar. Ik was jong en naïef en dacht telkens: nog even, dan krijg ik die € 500 waar we het over hadden.
Ondertussen stapelden de bedragen zich op. Ergens voelde ik wel dat er iets niet klopte, maar toen zat ik er al zo diep in dat stoppen voelde als falen. Pas na twee maanden heb ik de stekker eruit getrokken, omdat mijn contactpersoon steeds maar niet met die € 500 over de brug kwam. Ik voelde me dom. Echt dom. Ik dacht: hoe de fuck ben ik hierin getrapt? Ik heb het met niemand besproken en gewoon besloten het los te laten. Het geld, alles bij elkaar zo’n € 400, was toch al weg en ik kreeg het niet meer terug.”
Red flags
“Ik probeerde het te zien als een les en ging door met mijn leven. Ik haalde mijn diploma, kreeg een baan, ging sparen. Op een gegeven moment werd ik benaderd of ik in crypto wilde investeren. Weer via Instagram, maar toch gingen er geen alarmbellen rinkelen. Sterker nog: ik voelde me heel zelfverzekerd, omdat ik wist op welke red flags ik moest letten. Dit oogde veel betrouwbaarder dan de vorige keer. Ook kreeg ik de hele tijd screenshots van wat ze met mijn geld deden en de winst die ik zou maken.
Mijn eerste inleg was € 1.500, dat was mijn spaargeld op dat moment. Ik dacht: dit keer heb ik beter opgelet, dit keer zit het goed. Maar ook nu kwamen er weer extra kosten bij. Eerst ‘om het geld los te krijgen’. Toen om het geld veilig over te maken. En daarna om iets te ‘verifiëren’.
Alles bij elkaar heb ik uiteindelijk nog eens € 1.000 overgemaakt. Dat voelt bizar om te vertellen, maar op dat moment dacht ik alleen maar: als ik nu stop, dan ben ik alles kwijt. Dus ik vertrouwde er maar gewoon op dat het goed zou komen.”
Foute boel
“Ongeveer een maand na ons eerste contact werd het wat stiller. In het begin reageerden ze altijd heel snel. Maar nu kreeg ik minder vaak updates en antwoorden lieten steeds langer op zich wachten. Totdat er helemaal geen reactie meer kwam. Ik kon geen contact meer met ze krijgen. Niet via Telegram, niet via Instagram. Toen wist ik: dit is foute boel. Dat was het moment dat ik naar de politie stapte, omdat ik het ook allemaal niet meer wist. Mijn hoop was dat zij de oplichters konden opsporen, zodat ik mijn geld terug kon krijgen.
De politie nam mijn verklaring op, maar kon verder weinig doen. Daarna heb ik mijn schaamte opzijgezet en mijn pleegmoeder het hele verhaal verteld. Dat vond ik spannend, maar ze reageerde vooral bezorgd en helemaal niet boos. We hebben afgesproken dat ik grotere uitgaven voortaan eerst met haar bespreek. Niet omdat ik niet met geld kan omgaan, maar omdat ik soms iets te goed van vertrouwen ben. Dat is op zich een mooie eigenschap, maar het pakt op financieel vlak dus helaas niet altijd even goed uit.”
