Amber (39) kocht haar eerste huis op haar 26e, zonder precies te weten waar ze aan begon. Tien jaar later sprong ze opnieuw in het diepe: een duurder huis, meer risico en een verbouwing die ze helemaal alleen deed.
Je woont hartje Amsterdam in een appartement met dakterras. Klinkt niet verkeerd!
“Het voelt nog steeds een beetje als een droom, hoor. Mijn appartement ligt op de derde en vierde etage, tussen de stadswijken De Pijp en de Rivierenbuurt in. Daarbovenop ligt nog een groot dakterras, met 360 graden uitzicht over de stad. Echt een Amsterdamse parel. Hoge plafonds, een rustige straat met mooie bomen en toch midden in de stad.”
Wat heerlijk! Hoe woonde je hiervoor?
“In een appartement van 55 vierkante meter in de Rivierenbuurt. Mijn vader heeft z’n hele leven in de bouw- en renovatiewerkzaamheden gewerkt en zei altijd: ‘Als je iets voor jezelf kunt kopen, moet je dat meteen doen.’ Ik was 26, had net een vast contract als junior marketingspecialist en ben een beetje gaan rondkijken naar huizen van rond de 2 ton. Dat was mijn maximum. Redelijk blind heb ik geboden, zonder echt te weten waar ik aan begon. De koopsom van € 177.507 heb ik helemaal zelf gefinancierd, zonder steun van mijn ouders. Trots dat ik was!”

Dat snap ik! Waarom ben je uiteindelijk verhuisd?
“Het was een heel fijn plekje in een gezellige buurt, maar in 2022 begon het steeds meer te kriebelen. Je kunt prima in je eentje op 55 vierkante meter wonen, maar ik wilde meer ruimte. Binnen én buiten. Ik had een klein balkonnetje op het noorden, met hooguit een uurtje zon per dag. Ik wilde een plek waar ik lekker buiten kon zitten.”
Had je je droomhuis snel gevonden?
“Was het maar zo’n feest. Het was een slopende zoektocht. Ik heb ruim dertig bezichtigingen gedaan en negen keer geboden. De rente was laag en ik wist dat ik mijn eigen huis goed kon verkopen, dus ik durfde flink hoog te bieden.”
Oef, dat is spannend.
“Haha, ja! Mensen in mijn omgeving zeiden ook: ‘Joh, wat doe je jezelf aan? Blijf lekker waar je zit, je hebt toch al een mooi huis?’ Maar ik moest en zou een maatje groter. Het is heel grappig dat ik mijn droomwoning na een lange zoektocht vier straten van mijn oude huis vond. Alles is hetzelfde gebleven, maar in een ruimer jasje.”
Was het al het gedoe waard?
“Nou, er zijn genoeg momenten geweest waarop ik dacht: zat ik nog maar in mijn oude appartementje. Mijn huidige huis is prachtig, maar het is ook een oud pand. Elke keer was er wel weer iets anders kapot; ik heb eindeloos veel lekkages gehad. Het heeft lang geduurd voordat ik alles een beetje op de rit had. Ook omdat ik het hele huis heb laten verbouwen: een open keuken, nieuwe trappen, de badkamer verplaatst van beneden naar boven. Pas sinds een paar maanden kom ik een beetje in een zen-fase.”
Dat klinkt ook als een heel dure investering allemaal.
“Klopt. Mijn vorige woning verkocht ik voor € 416.500. Die overwaarde stopte ik in mijn nieuwe huis, waarvoor ik € 628.063 heb betaald. Het stond voor € 550.000 te koop, dus ik heb flink moeten overbieden voor 79 vierkante meter en een dakterras van 30 vierkante meter. Er is ook nog veel geld in de verbouwing en het opknapwerk gaan zitten. Gelukkig heb ik een goed salaris.”
Ben je tevreden over je maandlasten?
“Mwahhh. Ik heb bewust gekozen voor een deels aflossingsvrije hypotheek, omdat ik ook vermogen wil opbouwen en spreiden. Mijn vorige hypotheekrente van 1,6% heb ik deels kunnen meenemen, maar ik heb ook een nieuw deel moeten afsluiten. Mijn openstaande schuld is nu € 381.560 en mijn bruto maandlasten € 1.645,19. Ik weet dat je het als Amsterdammer een stuk slechter kunt treffen. En ik kan het betalen, anders had ik het nooit gedaan. Maar het is voor de komende jaren wel een doel om de vaste lasten iets naar beneden te krijgen. Daarom probeer ik zeker twee keer per jaar een extra aflossing te doen.”
Heb je met dit huis je forever home gevonden?
“Nou, dat weet ik nog niet hoor. Ik ben ontzettend blij met mijn huis. Het is echt mijn plek. Ik geniet van het dakterras, de buurt, de ruimte. Tegelijkertijd weet ik niet hoelang ik nog in Amsterdam wil blijven wonen. Mijn vriend woont in Utrecht, hij heeft kinderen. Wie weet wat de toekomst brengt. Ik zie dit huis sowieso als een goede investering voor de komende vier of vijf jaar.”